Ég hef lengi kvartað undan því að festast á milli svefns og vöku. Og um daginn fann ég að þetta kallast sleep paralysis. En svo fer ég að horfa á myndina "Insidious". Það er hryllingsmynd um "sálarflakk". Eftir myndina fer ég að googla og fikta við "Astral Projection". Náði bara svo langt að líkami minn nötraði allur en komst aldrei úr líkamanum. Svo ákvað ég að googla "Sleep paralysis and astral projection". Og kemur þá í ljós að þeir sem lenda í sleep paralysis eiga auðveldari með að koma sér úr líkama sínum þegar þeir eru fastir. Og þar sem ég lendi svo oft í sleep paralysis ákvað ég í nótt að prófa það. Og búmm! Ég var fastur milli svefns og vöku, með augun opinn. Ég byrjaði að fljóta um meter yfir líkama mínum. Og ég varð svo spenntur! Að ég vaknaði. Spennan varð mér að falli. En, nú er þetta það sem ég mun fikta við á næstunni. 

Nú þegar flestir nota miðla eins og Facebook.com, Twitter.com og Tumblr.com til þess að eiga samskipti við sína nánustu, þá hefur notkun á BlogCentral minnkað mikið síðustu mánuði. Því hefur verið ákveðið að taka ekki við fleiri nýskráningum og loka vefnum á næstu vikum.

Núverandi notendur munu þó fá ráðarúm til þess að koma sér upp bloggi á blogg.Visir.is og geta óskað eftir aðstoð við að ná texta og myndum út úr BlogCentral til þess að flytja með sér.

Virðingarfyllst,  

Vefstjóri BlogCentral     

Ég er með blog færslur frá árinu 2005 og vona ég sko innilega að ég geti fengið allan textan minn fluttan. Ég verð að hafa samband við þau, því þessi texti er helgi rit fyrir mér. Sýnir hvernig ég hef þroskast í gegnum árin sem penni. Og líka líkamlega og andlega. Sýnir það sem ég hef þurft að klást við og komist yfir. Þessi texti má ekki hverfa.

Ég hef í gegnum árin lýst því að ég lendi stundum í mjög slæmum martröðum. Þessar martraðir hef ég lýst sem, ég er fastur á milli svefns og vöku. Og það eru djöflar, íllir andar, draugar að kvelja mann. Þetta gerist reglulega hjá mér. Og eru til gamlar blog færslur þar sem ég er að reyna lýsa því sem ég hef verið að upplifa í martröð. Til dæmis að ég er fastur og það situr djöfull ofan á mér að stínga mig. Og mér finnst eins og einhver sé virkilega stínga mig. Finn heita blóðið leka úr líkama mínum yfir bringu mína. Og ég er manneskja sem þekkir þá tilfinningu hvernig það er. Blóð sem er klístrað, svo heit að það er heitari en húð þín. Lekandi yfir bringu þína. Og einhver djöfull að stinga mann. Annað dæmi er hvernig íllur andi er fyrir ofan mig að horfa á mig. Annað dæmi er að ég heyri eins og það sé verið að gramsa frammi. Eins og einhver er að leita af einhverju. Þegar það gerist vona ég til guðs að sú vera komi ekki inn í herbergi mitt. Mér hefur verið nauðgað í þessu. Sem er furðulegt, þar sem ég hef aldrei stundað endaþarmsmök(Það er að segja með KK). En ég var fastur og fann hvernig eitthver vera var með lim sinn inn í rassinnum á mér, að hamast á mér. Mér leið svo ílla. Þetta var svo ógeðslegt. Og það eru til endalaus dæmi um þetta. Hjá mér. Það skortir ekki ímyndunarafl þegar kemur að því að pýnta mig. 

Kæru lesendur. Ég vill bjóða ykkur gleðilegra jóla. Og farsælt komandi ár. Ég þakka fyrir árið sem hefur liðið. Enda hefur það verið mjög gott ár. Yndislegt sumar. Stórkostleg skóla önn. Þar sem tekið var viðtal við mig í skólablaðinu

Eyddi deginum með vini mínum Gunna á vélsleða. Vorum í um 5-6 tíma að leika okkur á sleðanum. Frá Reykjanesbæ að "Rockville" svæðinu, og þaðan út í Garð. Frá Garði til fjárhús sem fjölskylda hans á rétt fyrir utan Sandgerði. Vorum svo á túninu að leika okkur að stökkva og eitthvað. Svo fórum við aftur í móanum til Garðs, svo þaðan til Reykjanesbæ. Vorum mjög lengi í móanum á milli Sandgerði, Garðs, Reykjanesbæ. Var svo fkn awesome. Ætla kaupa mér eitt stykki fyrir vetur 2012. Kemur kannski spurning í huga ykkar "afhverju ekki núna". Svarið er því ég er að laga fjárhagslega stöðu mína sem fór í rúst eftir ein mestu mistök á ævi minni. En fyrir vetur 2012 verð ég kominn með nokkrar millur aftur í bankan og algjört fjárhagslegt öryggi. Og mun geta treyst mér að fjárfesta í einum vélsleða. Þá mun ég og Gunni fara á út á land að leika okkur. Upp á fjöll, jökla og fleira. Hann gerir það ekki í dag því hann er bara einn með einn vélsleða og maður fer ekki í svona ferð einn. Ef vélsleðin bilar eða hann lendir í slysi. Þá væri mjög mikið vandamál fyrir hann. En á næsta ári, hlakka svo til. Þetta var svo gaman! Ég hef alltaf elskað svona veður. Snjóbyl og endalausan snjó. Bætum vélsleða ofan á það. Hahaha magnast það upp!

Þá er komið að prófunum. Var í Íslensku prófi í dag. Held mér hafi gengið ágætlega. Ég vona innilega ég nái Íslenskunni. Íslenskan er mín veikasta hlið. Algjörlega hvað ég á erfitt með að læra þetta. Og maður þarf að fara upp í 503 sem skyldu nám. Helvítis

Ég hef í mjög langan tíma verið mjög á móti því að útlendingar komi í land sem er ekki þeirra og vilja ekki aðlagast samfélaginu sem eru svo góð að taka þau inn. Gefa þeim nýtt líf, nýja möguleika, framtíð. Og svo koma þau með samfélag sitt í okkar samfélag í staðin fyrir að reyna aðlaga sig að okkur. Ég hef verið mjög lengi mjög á móti því. Eins og hvað er 14 ára stelpa að giftast 23 ára manni gegn hennar vilja í Danmörk.Ég var vanur að verða svo reiður yfir svona fréttum og fékk setningar eins og "Hvað er þetta hyski að flytja inn í okkar samfélag og hafa ekki einusinni áhuga á að aðlagast því!"

Er kominn með jólaskraut upp heima hjá mér. Ég á bara eitt jólaskraut. Og það er lítið grænt jólatré sem Haddi frændi minn gaf mér fyrir jólin 2004 þegar ég var að afplána dóm á kvíabryggju. Sem mér finnst rosalega vel gert af honum. Fékk mig til að hugsa þessi orð. "Margir myndu fara langt um land og sjó til að finna gull. En fáir vita að það er hægt að finna gull í hjarta margra manna. Stundum þarf maður ekki að fara langt til að finna hjarta úr gulli."

Ég veit núna afhverju þessi "gamli" vinur minn er búinn að vera koma upp inn í mér. Ég er svo mikið að grafa í fortíð mína vegna verkefni sem ég er að vinna í. Og því vaknar þessi tegund aftur auðvitað. En ég mun ekkert leyfa því að ná stjórn á einn eða annan hátt.

Ég er búinn að vera mjög furðulegur undanfarið. Það er eins og gamall vinur minn sé kominn aftur. Ákveðin tegund af mér sem hefur ekki verið við lengi. Hef lítið að segja um það eins og er. 

Það er alveg flóð af heimaverkefnum sem ég þarf að vinna í. Síðasti mánuður fyrir próf og nú er verið að láta okkur vinna á fullu. Mjög mikið að gera. En sama hve mikinn tíma ég þarf að setja í lærdóm gef ég mér alltaf tíma í tómstundargaman. Og líkamsrækt. Enda þarf maður að gefa sér tíma í að ná áttum. Taka til, halda öllu hreinu. En hey! Áhugaverð saga. Síðasta mánuð(október) átti ég svo lítinn pening að ég varð næstum að svelta. En ég aðlagaði mig að aðstæðunni og breytti mataræðinu. Ég borðaði bara egg, skyr, og mjólk. Í heila viku. Svo nú um mánaðarmótin fékk ég útborgað og hvað geri ég? Fer beint og kaupi alskonar mat, brauð, nammi, kók, kex og allt sem ég fékk ekki að borða síðustu vikuna í október? Nei! Það gerði ég ekki. Ég fór og keypti mér skyr, egg, banana og mjólk. Þetta er víst nýji maturinn minn. Eða nýja mataræði mitt. Sem er fullkomið, þetta er ódýrt og ég er á fullu að reyna brenna þannig... Virkar bara helvíti vel Þegar ég var í Nettó, horfði ég á matinn sem ég var vanur að kaupa og hugsaði bara "ojj" mig langaði bara í skyr, egg, banana og mjólk

Var á skrifstofu ríkissaksóknara í gær. Ég var að biðja þau um að afhenda mér gögn sem ég hef áhuga á að fá úr máli mínu. Sem þau ætla gera. En þið trúið ekki hvað stóð í gögnum merkt "Trúnaðarmál." Kem að því síðar. Og það var heil blaðsíða um það hvernig ég var saklaus. Dæmi: Ekkert sannar að árásamaðurinn hafi verið barinn með flösku í hausinn eins og hann sagði. Dæmi: Það voru engin glerbrot á jörðinni þar sem varnarliðsmaðurinn sagðist hafa verið barinn með glerflösku og í kringum staðin sem fórnalambið var stúngið. Dæmi: Engin vitni sáu til Einars að hann hafi tekið þátt í áflögum. Og svo framvegis. Ég horfði á upptökuna þetta kvöld, ég var stúnginn um 06:15. Og eitt sem gerir mig mjög leiðan, ég hef alltaf haft þá minningu að ég einn gekk út úr hópnum "mannþrönginum" og í átt að Ziems húsinu. En það var víst rangt. Það var ég og nokkrir aðrir sem gengu útúr hópnum, vorum um það bil sex saman. En næstum strax eftir fylga allir eftir okkur. Ég hafði þá minningu að ég fór þangað einn til að komast frá hópnum enda vissi ég að mikið væri að fara gerast. En ég virðist vera færa mig til Ziems húsið því eitthvað er að gerast þar.(Mjög líklega áflög) Sem ég vildi fylgjast með. Og hópurinn fylgir eftir okkur því það var augljóslega eitthver átök þarna. Og á um 2 mínotum gerist það. Allt springur og átök verða. Sem enda með hnífstúngu árás á mig. Um leið og kemur fram að ég er stúnginn er hringt í neyðarlínuna og lögreglan var í kring bíðandi eftir að eitthvað myndi gerast, þeir áttu í samskiptum við manninn bakvið myndavélina. Og maðurinn sá engin átök og því var löglreglan ekki send á staðinn. En eins og ég sagði allt í einu á tvem mínotum fer allt til helvíti sem endar með hnífstúnguárásinni. Um leið og það gerist þá koma fullt af lögreglubílum, byrja handtaka fólk. En sjö mínotum eftir að ég var stúnginn er ég settur í sjúkrabíl og ekið í burtu.

Eitthver helvítis vírus er alltaf að kvitta undir hjá mér í blog færslum. 5 ára gömlum blog færslum sem þið kannski sjáið ekki endilega. Nema leita uppi. En... ég sé það í vefstjórn. Og það er engin leið að eyða þessu?!?!?!

Ein af aðal ástæðum þess að fólk las blogg mitt var því ég var svo einlægur með mínar geðrænu persónuleikaraskarnir. 

Jæja, þar sem ég er algjörlega hand ónýtur í bakinu undanfarið. Sem ég tel vera útaf "Þol á verkjalyfjum." Þá hef ég lítið getað mætt í ræktina undan farið. En undanfarna daga hef ég verið að spila Playstation *Move. Leikurinn heitir "The fighter" og byrjaði ég fyrir nokkrum dögum. Tók tíu mínotur. Hafði ekki þol í meira. Næsta dag. 20 mínotur. Þið skiljið hvað ég er að fara. Í dag tók ég yfir klukkutíma af þessum leik. Að kýla og slá út í loftið. Þvílíkt þol sem maður þarf til þess að geta þetta. Ég kof svitna. Rignir af mér svitinn. Þetta verða víst æfingar mínar núna á næstunni þar sem ég get ekki tekið þátt í "Styrktar" æfingum tímabundið. 
Ég hef alltaf verið að æfa til að vera stór og sterkur. En nú er ég að æfa til að vera skorinn. Og þessi leikur. Eins skemmtilegur og hann er. Og hvað það tekur mikið á að spila hann! Vá. Keppinautur eftir keppinaut. Sá seinni erfiðari en sá fyrri. Svo er maður endalaust "Á æfingum" að kýla í box púða eins fast og hratt og maður getur. Og þú virkilega þarft að kýla fast og hratt út í loftið svo karlinn þinn kýlir fast og hratt út í loftið. Sama með þegar maður er að slást við aðra menn. Þarft að kýla þá, miða í smettið á þeim. Reyna komast framhjá "vörn" þeirra. Og á meðan sjálfur að halda höndunum uppi svo hann geti ekki bombað þig í smettið. Og þetta tekur svo á! Vá hvað ég elska þennan leik. Núna verður minnst klukkutími á dag í þessu.